06-51521747 info@overheidsgedonder.nl

Dorpen lopen vol daklozen

Overheidsgedonder Nieuws Dorpen lopen vol daklozen
Dorpen lopen vol daklozen

Nieuws

Dorpen lopen vol daklozen

Posted By Kim Wittop-Koning

In de gemeente Nijkerk leven doorlopend enkele tientallen inwoners op straat. Ze wonen en slapen volgens hulpverleners tussen de struiken, in auto’s of in achtergebleven rioolbuizen. Het gemeentebestuur zegt het hoge aantal daklozen niet te herkennen.

Rachel van Kommer en Marco Willemse

De situatie in Nijkerk (41.000 inwoners) staat volgens Amersfoortse daklozeninstanties niet op zich. Ook in andere gemeenten zouden steeds meer ontheemden rondzwerven en overnachten in parken en provisorische onderkomens.

Volgens de organisaties neemt het aantal daklozen in steden en kleinere gemeenten explosief toe door de sluiting van psychiatrische (GGZ-)afdelingen en het versneld opdoeken van asielzoekerscentra. De Amersfoortse straatadvocaat René Slotboom schat dat 30 procent van de mensen die op straat leven bestaat uit voormalige azc-bewoners en personen met een psychiatrische achtergrond.

,,Het loopt volledig uit de hand”, constateert Slotboom. ,,We hebben ervoor gewaarschuwd en nu is het zover. Er is gewoon geen plek meer voor alle zwervenden. Ze verdwijnen van de radar en lijken niet meer te bestaan, maar het probleem is daarmee niet weg.”

Schijnwerpers
Omdat de opvangcentra in de grotere steden uit hun voegen barsten, keren daklozen terug naar de dorpen en stadjes waar ze vandaan komen, vervolgt Slotboom. ,,Dat er vijftig mensen op straat leven in Nijkerk verbaast mij al niet meer. Ik ben blij dat er eens aandacht voor komt. De gemeenten moeten echt met een nieuwe aanpak komen.”

Nijkerk kreeg de schijnwerpers op zich gericht nadat maandag bij een politiecontrole op het bedrijvenpark langs de A28 in een loods een dakloos gezin werd aangetroffen. Een dag later stuitte deze krant aan de rand van het industrieterrein op een daklozenkampje bij een partij achtergelaten rioolbuizen. De betonnen cilinders dienen als slaapplaatsen. Afgedankte pallets en zeil zorgen voor enige beschutting.

Het kampement bestaat sinds 2010 en wordt bewoond met medeweten van de gemeente Nijkerk. Ze gedoogt de situatie omdat ontmanteling slechts zou leiden tot verplaatsen van het probleem. ,,Als we het hier verbieden, ontstaat op een andere plek iets nieuws. Daarom hebben we het kampje in stand gelaten”, zei een woordvoerder.

‘Schrikbarend’
Sjaak de Graaf van Stichting Groep voor Minder Bedeelde uit Bunschoten hielp twee vaste bewoners van het ‘rioolkampje’ jarenlang door ze levensmiddelen te brengen. ,,Ik werd er door iemand van de kerk op gewezen. Het was schrikbarend. Zoiets had ik nog nooit gezien.”

De Graaf bracht meerdere keren per week een of twee kratten boodschappen. ,,De stichting gaf extra veel, omdat de bewoners het eten verdeelden onder andere daklozen in Nijkerk. Dat aantal van vijftig is echt niet overdreven. We denken dat schrijnende armoede niet bestaat in dit land, maar ik zie het met eigen ogen. Een moeder met twee kinderen wonend in een oud caravannetje, mensen die in hun auto leven. Het is vreselijk.”

De Graaf hoopt dat de gemeente Nijkerk wakker wordt en haar verantwoordelijkheid neemt. ,,Ze laat mensen nu stikken. Er is geen daklozenopvang en er is niets voor deze mensen geregeld.”

De 63-jarige dakloze Klaas verhuisde afgelopen winter met hulp van een bezorgde Nijkerker naar de opvang in Amersfoort . Hij verblijft er nog, maar wil volgens zijn helper dolgraag woonruimte in Nijkerk. ,,Wat zegt de gemeente? Hij woont hier niet meer, dus moet hij eerst maar een flatje in Amersfoort proberen te krijgen. Daarna is misschien woningruil mogelijk. Ik noem dat hardvochtig beleid.”

Verantwoordelijk wethouder Nadya Aboyaakoub-Akkouh zegt in een reactie dat het verkrijgen van een sociale huurwoning in Nijkerk veel tijd kan kosten. ,,Een woning in Amersfoort kan een tussenoplossing bieden.”

‘Ik was lang geen mens, maar een stuk vuil’

Rein leeft in zijn auto: ,,Hier ben ik mens."

Rein leeft in zijn auto: ,,Hier ben ik mens.” © Nico Brons

Rein (‘in de 60′) woont al zeven jaar in zijn auto. Nadat hij een tijd in Brazilië woonde, keerde hij noodgedwongen terug naar Amersfoort en raakte al snel werkloos. Hij kon de huur niet betalen en belandde op straat.

Rein kan terecht bij de daklozenopvang aan het Smallenpad in Amersfoort, maar wil dat niet. ,,Ik wil voor mijn veiligheid niet tussen de alcoholisten en drugsgebruikers slapen. Plus, de opvang is alleen ’s nachts. Overdag word ik op straat gezet en moet ik het zelf uitzoeken. Ik heb een verbrijzelde heup. Dat is toch niet te doen?” Hij neemt een hijs van zijn zwarte pijp.

Regels
Nederland is volgens Rein een ‘dictatuur van regels’. ,,Het systeem werkt niet voor iedereen. Het heeft zeven maanden geduurd totdat ik mijn paspoort kreeg. Een daklozenuitkering krijg ik niet, omdat ik geen vaste verblijfplaats heb. En naar een woning kan ik al helemaal fluiten.”

Sinds twee jaar wordt Rein, net als de mannen die in een rioolbuis sliepen langs de A28 bij Nijkerk, geholpen door Stichting Groep voor Minder Bedeelde in Bunschoten. Oprichter Sjaak de Graaf geeft hem boodschappen en een andere vrijwilliger wast zijn kleding. ,,Zonder de stichting had ik het heel zwaar. Ik ben hier weer mens. Dat ben ik lang niet geweest, eerder een stuk vuil.”

Rein, die slecht loopt, doucht bij tankstations en slaapt waar hij met zijn auto een plekje vindt. ,,Ik slaap al zeven jaar slecht. Elke nacht maar twee of drie uur. Meestal staat er politie naast mijn auto. Ze schijnen met een zaklamp naar binnen en jagen me weg.”

Vuilnisbelt
Hij kookt op een klein gasbrandertje dat hij onder de bijrijdersstoel bewaart, en slaapt op de chauffeursstoel onder een oud dekbed. Zijn auto ligt vol met spullen en is zwaar verouderd. ,,Ik woon in een vuilnisbelt.”

Rein, geboren en getogen in Hoogland, gaat lichamelijk hard achteruit. ,,Mijn lijf is op, maar mijn geest niet. Ik heb de Heer bij me.” In Brazilië heeft Rein een vrouw en kind. ,,Ik hoop dat ik ooit weer bij ze mag zijn.”

Rein en De Graaf hopen dat door het delen van zijn verhaal de gemeenten in de omgeving (Amersfoort, Nijkerk, Bunschoten red.) wakker worden geschud. De Graaf: ,,Wat er met deze mensen gebeurt kan niet. Je kunt niet zeggen: we kunnen niks voor je doen. De gemeenten moeten hun verantwoordelijkheid nemen. Deze mensen zijn te lang in een hoek gedrukt. Het is tijd dat ze eruit gehaald worden.”

Help ons helpen!

De Stichting kan alleen werken voor de allerarmsten als u doneert. De verplichte eigen bijdrage zoals vastgesteld door de overheid is voor ruim 3 MILJOEN mensen die op of onder de armoedegrens leven niet te betalen. Deze mensen hebben dus GEEN toegang tot het recht.

Uw donatie kunt u overmaken op nl 51 rabo 0311 3473 12 tnv Stichting Gedondergroep of u kunt lid worden van de stichting en zo deze groep mensen helpen.

Bedankt!

Deel dit bericht:

Tagged ,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.